هزار پنجره کبوتر

آمدنت را خواهند سرود.

بر بامهايی از جنس هميشه

و پنجره ها دوباره

اسارت چشمهايم را پرواز خواهند داد.

گياه انتظارم را که

در دستانت می کارم

حقيقتی به نام ديدار می رويد

ومن با چشمهای هزار کبوتر

انبوه جنگل دستهايت را می ستايم.

فهرست منابع و مآخذ

نويد امن و امان .آيه ا... العظمی  حاج شيخ لطف ا... صافی گلپايگانی .موسسه انتشارات حضرت معصو مه (س). سال انتشار دی ماه 1375

2 – حکومت جهانی مهدی (عج). آيت ا... العظمی مکارم شيرازی. انتشارات نسل جوان . سال انتشار1380

3-آفتاب در نگاه خورشيد .دکتر مرتضی طاهری. انتشارات عهد. سال انتشار پاييز 1381

4-کتاب درسی سال سوم دبيرستان .کتاب دين و زندگی .دکتر محمد مهدی اعتصامی .

ناشر:شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ايران.سال انتشار و نوبت چاپ: چاپ اول 1384

5- مجله دوچرخه

رأفت بيکران حضرت مهدی

شايد اين سخن را بسياری شنيده و از ترس بر جان خود لرزيده اند که دوازدهمين  

امام معصوم(ع) آن زمان که ظهور مي کند بيشتر مردم دنيا را می کشد و جوی خون به راه می اندازد؛ از کشته ها پشته می سازد،نفس ها را در سينه ها قطع مي کند و قيام او برای عذاب و عقوبت مردم است و...!

اين تصوير حجابی بر حجاب ها ی او می افزايد و سدی افزون بر آن چه هست در برابر ديد مردمان می کشد تاهرگز نور جمالش رانبينند و به فيض ظهورش نرسند و او بيش از پيش در غربت خود بماند و از فراق دوستان بنالد!

آنچه بيش از همه قلب محبان را می آزارد آن است که اين سخنان از کسانی به گوش می رسد که دعوی محبت و ارادت به او دارند؛ در حالی که غافل اند از اين که آن وجود مقدس امام عصر(ع) رحمت پهناور است.[1] امام باقر(ع) از پدر گراميشان از حضرت امير المؤمنين در وصف مهدی آل محمد(ع) چنين نقل فرموده است:

«اوسعکم کهفا واکثر کم علما و اوسعکم رحما»[2]

(حضرت مهدی (عج))  از همه ی شما بيشتر مردمان را پناه می دهد واز همه ی شما علمش افزونتر است و رحمت ولطفش از همه فراگيرتر.

رأفت بيکران حضرت مهدی

شايد اين سخن را بسياری شنيده و از ترس بر جان خود لرزيده اند که دوازدهمين  

امام معصوم(ع) آن زمان که ظهور مي کند بيشتر مردم دنيا را می کشد و جوی خون به راه می اندازد؛ از کشته ها پشته می سازد،نفس ها را در سينه ها قطع مي کند و قيام او برای عذاب و عقوبت مردم است و...!

اين تصوير حجابی بر حجاب ها ی او می افزايد و سدی افزون بر آن چه هست در برابر ديد مردمان می کشد تاهرگز نور جمالش رانبينند و به فيض ظهورش نرسند و او بيش از پيش در غربت خود بماند و از فراق دوستان بنالد!

آنچه بيش از همه قلب محبان را می آزارد آن است که اين سخنان از کسانی به گوش می رسد که دعوی محبت و ارادت به او دارند؛ در حالی که غافل اند از اين که آن وجود مقدس امام عصر(ع) رحمت پهناور است.[1] امام باقر(ع) از پدر گراميشان از حضرت امير المؤمنين در وصف مهدی آل محمد(ع) چنين نقل فرموده است:

«اوسعکم کهفا واکثر کم علما و اوسعکم رحما»[2]

(حضرت مهدی (عج))  از همه ی شما بيشتر مردمان را پناه می دهد واز همه ی شما علمش افزونتر است و رحمت ولطفش از همه فراگيرتر.

عشق به صلح و عدالت

عشق به صلح و عدالت در درون جان هر کسی هست؛ همه از صلح و عدل لذت می برند؛ و با تمام وجود خود خواهان جهانی مملو از اين دو هستند.

با تمام اختلافهايی که در ميان ملتها و امتها در طرز تفکر آداب و رسوم عشقها و علاقه ها خواستها و مکتبها وجود دارد؛ همه بدون استثنا سخت به اين دو علاقه مندند ودليلی بيش از اين برای فطری بودن آنها لازم نيست؛چه اينکه همه جا عموميت خواسته ها دليل بر فطری بودن آنهاست.

انتظار عمومی برای يک مصلح بزرگ

تمام اقوام جهان در انتظار يک رهبر بزرگ انقلابی به سر می برند که هر کدام او را به نامی می نامند ولی همگی در اوصاف کلی و اصول برنا مه های انقلابی او اتفاق دارند.

مسأله ی ايمان به ظهور يک نجاتبخش بزرگ برای مرهم نهادن بر زخمهای جانکاه بشريت تنها در ميان مسلمانان و حتي منحصر به مذاهب شرقي نيست بلکه "اسناد و مدارک " موجود نشان می دهد که اين يک اعتقاد عمومی و قديمی در ميان همه اقوام ومذاهب شرق و غرب است اگر چه در پاره ای از مذاهب همچون اسلام تأکيد بيشتری روی آن شده است.

و اين خود دليل و گواه ديگری بر فطری بودن اين موضوع است.

آثار سازنده ی انتظار

پيامبر اکرم (ص) می فرمايد:

«افضل اعمال امتی انتظار الفرج من ا... عزوجل»

بالاترين اعمال امت من انتظار فرج از ناحيه ی خدا کشيدن است.

و در حديث ديگر از پيامبر(ص) می خوانيم:

«افضل العباده انتظار الفرج»

اين حديث اعم از اين که انتظار فرج را به معنی وسيع کلمه بدانيم,و يا به مفهوم خاص يعنی انتظار ظهور مصلح جهانی باشد , اهميت انتظار را در مورد بحث ما روشن می سازد.

اين تعبيرات همگی حاکی از اين است که انتظار چنان انقلابی هميشه توأم با يک جهاد وسيع دامنه دار است.

و اگر اعتقاد و انتظار حکومت جهانی مهدی به صورت ريشه دار حلول کند,سرچشمه ی دو رشته اعمال دامنه دار خواهد شد(زيرا اعتقادات سطحی ممکن است اثر آن از گفتار وسخن تجاوز نکند اما اعتقادات عميق هميشه آثار عملی گسترده ای به دنبال خواهد     اشت)؛ اين دو رشته اعمال عبارتند از: ترک هرگونه همکاری وهماهنگی با عوامل ظلم

وفسادوحتی مبارزه ودر گيری با آنها از يک سو و خود سازی وخود ياری وجلب آمادگيهای جسمی و روحی و مادی و معنوی برای شکل گرفتن آن حکومت واحد جهانی و مردمی از سوی ديگر.  

آمادگی فکری و فرهنگی

يعنی سطح افکار مردم جهان آنچنان بالا رود که بدانند مثلا" مساله "نژاد" يا "مناطق مختلف جغرافيايی" مساله قابل توجهی در زندگی بشر نيست . تفاوت رنگها و زبانها و سرزمينها نمی توانند نوع بشر را از هم جدا سازد. تعصبهای قبيله ای و گروهی بايد برای هميشه بميرد فکر مسخره آميز "نژاد برتر" را بايد به دور افکند.مرزهای ساختگی با سيمهای خاردار و ديوارها نمی تواند انسانهارا از هم دور سازد.

بلکه همان همانگونه که نور آفتاب و نسيم های روحبخش و ابرهای باران زا و ساير مواهب و نيروهای جهان طبيعت به اين مرزها ابدا" توجهی ندارند و همه ی روی کره ی زمين را دور می زنند ودنيا را عملا" يک کشور می دانند ما انسانها نيز به همين مرحله از رشد فکری برسيم.و اگر خوب دقت کنيم می بينيم اين طرز تفکر در ميان آگاهان و روشنفکرهای جهان در حال تکوين و تکامل است و روز به روز بر تعداد کسانی که به مساله "جهان وطنی" می انديشند افزوده می شوند.

حتی مساله زبان واحد جهانی از صورت حرف بيرون آمده و زبان "اسپرانتو"به عنوان زبانی که همه جهانيان را در آينده به هم پيوند دهد ابداع شده و کتابهای مختلفی به اين زبان نشر يافته است.

آمادگی های اجتماعی

مردم جهان بايد از ظلم و ستم و نظامات موجود خسته شوند و تلخی اين زندگی مادی و يک بعدی را احساس کنند و حتی از اين که ادامه ی اين راه يک بعدی ممکن است در آينده مشکلات کنونی را حل کند مايوس گردند.

مردم جهان بايد بفهمند آنچه در قرن 18و19 ميلادی درباره ی آينده درخشان تمدن بشری در پرتو پيشرفتهای ماشينی به آنها نويد داده می شد در واقع در باغ سبزی بيش نبودو يا همچون سرابی در يک بيابان سوزان در برابر ديدگان مسافران تشنه کام.

نه تنها صلح و رفاه و امنيت مردم جهان تا مين نشد بلکه دامنه ی مناقشات و  نا امنيهای مادی و معنوی گسترش يافت.

نه تنها وضع قوانين به ظاهر جالب ظلم و تبعيض و استعمار و شکافهای عظيم طبقاتی را از جهان بر نچيد بلکه مفاسد پيشين در مقياسهای عظيمتر و اشکال خطر ناکتر بروز کرد.

 پی بردن به عمق وضع خطرناک کنونی نخست حالت تفکر سپس ترديد و سر انجام ياس از وضع موجود جهان و آمادگی برای يک انقلاب همه جانبه بر اساس ارزشهای جديد به وجود می آورد.

اين چيزی است که تا حاصل نگردد رسيدن به چنان مرحله ای ممکن نيست درست همانند دمل چرکينی که تا نضج نگرددلحظه ی نشتر زدن آن فرا نخواهد رسيد.

آمادگی های تکنولوژی و ارتباطی

بر خلاف آنچه بعضی می پندارند که رسيدن به مرحله تکامل اجتماعی و رسيدن به جهانی آکنده از صلح و عدالت حتما" همراه با نابودی تکنولوژی جديد امکان پذير است وجود اين صنايع پيشرفته نه تنها مزاحم يک حکومت عادلانه ی جهانی نخواهد بودبلکه شايد بدون آن وصول به چنين هدفی محال است. عدالت در سطح جهانی نياز به آن دارد که در آنِ واحد از همه جا آگاه و بر همه جا تسلط کامل داشته باشد تا مردم آماده اصلاح را تربيت و رهبری کند. آگاه سازد زنده و بيدار نگه دارد و چنانچه افرادی نا صالح بخواهند سر بر آورند آنها را بر سر جای خود بنشاند .

اصولا" دنيايی که می خواهد به چنين مرحله ای برسد بايد آنچنان وسايل آموزش و

تربيت در آن وسيع و گسترده و همگانی باشد که قسمت عمده ی برنامه های

اصلاحی را با "خود آگاهی"و "خود ياری"مردم پياده کند و زنده کردن روح "خود آگاهی"و "خود ياری" عمومی و در سطح جهان نيازمند به نيرومندترين مراکز فرهنگی و وسايل ارتباط جمعی و جامعترين کتب و مطبوعات و مانند آن است که هيچ کدام از اينها بدون عاليترين و پيشرفته ترين وسايل صنعتی ممکن نيست.   

هيچ کس نگفته آيه ی :"واعدو لهم ما استطعتم من قوه…"[1]

و آيات راجع به امر به معروف و نهي از منکر و دعوت به خير و دفاع از اسلام و وظايف اجتماعی وسياسی را نبايد اجرا کرد.هرگز در يک خبر و روايت نرسيده که کارها را به آينده و ظهور مهدی(عج) واگذاريد بلکه به عکس مسلمانان در اخبار و احاديث به صبر و ثبات و کوشش و استقامت و شدت تمسک به تعليمات و برنامه های قرآن تشويق شده اند.

همانطور که پيغمبر اعظم(ص) و مجاهد اول اسلام علی (ع) و صحابه ی والا مقام به انتظار ظهور مهدی(عج) خانه نشينی و کناره گيری نکردند وبرای اعلای کلمه ی اسلام آنی فارغ نبودندو از هيچ فداکاری وجانبازی خودداری نکردند امروز هم مسلمانان همان وظايف را عهده دار وهمان مسوليت ها را دارند.

ايمان به ظهور مهدی(عج) و امام وقت نيز مويد همين احساس مسوليت است.

ايمان به ظهور مهدی(عج) موجب تهذيب اخلاق و ورع وپارسايی و بيداری ضمير است.

ايمان به ظهور مهدی(عج) با واگذاری امور به آينده و گوشه گيری و انزوا وامروز و فردا کردن و قبول تسلط کفار و اشرار و خودداری از ترقی صناعی و علمی و ترک اصلاحات اجتماعی سازگار نيست.

ايمان به ظهور مهدی(عج) سبب رشد فکر و مانع از ضعف و نااميدی و بد بينی به آينده است.

ايمان به ظهور مهدی(عج) همان نتيجه و فايده را دارد که آيات شريفه ای مثل:

«انا نحن نزلنا الذکر وانا له لحافظون[2]»

البته ما قرآن را بر تو نازل کرديم وخود نيز آن را محفوظ خواهيم داشت.

«يريدون ليطفوا نور ا… با فوا ههم»[3]

کافران می خواهند نور خدا را با گفتار باطل و طعن و مسخره خاموش کنند.

«ولا تهنوا ولا تحزنواو انتم الاعلون ان کنتم مومنين»[4]

شما مسلمانان نه هرگز در کار دين سستی کنيدو نه از فوت غنيمت ومتاع دنيا اندوهناک باشيد زيرا شما فاتح وپيروزمندترين و بلندترين ملل دنيا هستيد اگر در ايمان ثابت و استوارباشيد.

دارند.

همانطور که مفاد اين آيات فتور و سستی وشانه از زير بار مسوليت خالی کردن نيست ظهور مهدی(عج) و غلبه ی آن حضرت و حکومت جهانی او نيز سبب سستی وجواز مسامحه در انجام تکاليف نيست.

همانطور که مسلمانان صدر اسلام از اين آيات و بشارتهای پيغمبر (ص) به فتوحات آينده و کشور گشاييهای مسلمين نفهميدند که بايد در خانه به انتظار آينده نشست و تماشاچی صحنه های شکست مسلمانان و عقب ماندن آنها از کفار در علم و صنعت و اسباب قوه و قدرت گردند و به گفتن اينکه خدا حافظ است و خدا وعده نصرت داده و خدا نمی گذارد نورش خاموش شوداکتفا نمی کردند. کسانی هم که به ظهور حضرت مهدی (ع) ايمان دارند خصوصا" اگر روايات و احاديثی را که از طرق شيعه روايت شده خوانده باشند بايد در اطاعت اوامر خدا و انجام تکاليف شرعی از ديگران کوشاتر و غيرت و همت و اهتمام آنهادر حفظ نواميس شرع و حمايت از قرآن و احکام و دفاع از حريم اسلام و مجد و عظمت مسلمين بيشتر باشد.     

قرآن صريحا" علم قيام ساعت را مخصوص خدا دانسته و ما معتقديم که کسی از آن آگاه نيست و هر کس برای آن وقتی معين می کند دروغگو و راهزن است و اکثريت بلکه قاطبه عوام مسلمانان از سنی و شيعه تا چه رسد خواص و علما می دانند که کسی از تاريخ قيام ساعت خبر ندارد وعلم آن نزد خداوند متعال است:

«ان ا... عنده علم الساعه[1]»

حال اگر نادانی در اين موضوع اظهار علم کند نه پذيرفته می شود و نه کسی به آن اعتنا می کند. اينها سبب ضعف و سستی مسلمانان نيست

سبب ضعف  کتمان حقايق و سياستهای سوء زمامداران و منحرف کردن جامعه از برنامه های روشن اسلامی است.

ايمان به ظهور مهدی(عج) نيز مانند قيام ساعت و اقتراب قيامت سبب ضعف و شکست روحيه و سستی در انجام تکاليف نيست. هيچ کس نگفته چون مهدی (عج) ظهور می کند تکاليف ساقط و مسلمانان در برابر کفار و حملات آنها تکليفی ندارند و بايد دست روی دست بگذارند.

تأثير عقيده به ظهور مهدی(عج) در اخلاق                                         

طنطاوی مصری در تفسير خود راجع به قرب ساعت قيامت وظهور مهدی(عج) سخنان ابن خلدون مغربی را نقل کرده و اين دوموضوع را سبب ضعف عزائم و ايراث سستی و تفرقه و اختلاف پنداشته وبه علمای اسلام نسبت غفلت بلکه تلويحا" آنها را به جهل وضلالت نسبت داده است.    

راجع به تفرقه واختلاف در مقاله ی "عقيده به ظهور مهدی(عج) وقيام مدعيان مهدويت "توضيح داده شده که تمام عناوين وحقايق مورد دستبرد وسوء تعبير صاحبان اغراض فاسد گرديده وحتي مفهوم يگانگي و وحدت ملي وديني هم وسيله ي تفرقه شده و به نام تحصيل اتحاد بسا اختلاف به وجود آمده وبه اسم حفظ وحدت تفرقه ايجاد ومرتکب تجاوزات ننگين مي گردند.

اما اين سوء استفاده ها زياني به حسن اتحاد و لزوم آن نمي زند.

ايمان به ظهورمهدی(عج) هم مثل ساير عقائد اسلامی بايد قدر مشترک و وسيله اتحاد باشد.

اما راجع به قرب ساعت ؛ اولا" ايمان به اقتراب ونزديکی قيامت مدلول ومنطوق آيات محکم و صريح قرآن مجيد است.

ثانيا" اين ايمان به هيچ وجه علت ضعف وسستي نمي شود و بلکه سبب قوت تصميم واهتمام درانجام تکليف وخلوص نيت و تهذيب اخلاق و وسيله ی انذار وترغيب به کارهای خير واعمال صالح است.

مهدی (عج)کيست؟

حضرت مهدی (عج) دوازدهمين امام ما در سپيده دم جمعه نيمه شعبان سال 255 هجری درسامرا متولد شد. وتا سال 260 در کنار پدر زندگی می کرد. امام عسکری(ع) در ارتباط با ايشان دو وظيفه را عهده دار بود. يکی حفظ فرزندش از گزند خلفای عباسی و ديگر اثبات وجود ايشان واعلام امامتش به عنوان امام دوازدهم. پس از شهادت امام حسن عسکری (ع) در سال 260 امامت حضرت مهدی (عج) آغاز شد. مر حله اول امامت ايشان که تا سال 329 طول کشيدغيبت صغری ناميده می شود. امام در اين دوره زندگی مخفی داشت اما از طريق يکی از ياران صميمی و مورد اعتماد خود به نام عثمان بن سعيدعمروی با شيعيان ارتباط داشت و آنان را رهبری می کرد.پس از در گذشت اين شخص به ترتيب سه نفر ديگر به نامهای محمد بن عثمان بن سعيد و حسين بن روح نوبختی و علی بن محمد سمری اين مسوليت را بر عهده داشتند. اين چهار شخصيت بزرگوار به نواب اربعه معروفند. شش روز مانده به در گذشت آخرين نايب امام عصر (عج) برای ايشان نامه ای نوشت و فرمود پس از خود جانشينی تعيين نکندکه مرحله ی دوم امامت در شکل غيبت کبری آغاز شده است.

مهدی (عج)کيست؟

حضرت مهدی (عج) دوازدهمين امام ما در سپيده دم جمعه نيمه شعبان سال 255 هجری درسامرا متولد شد. وتا سال 260 در کنار پدر زندگی می کرد. امام عسکری(ع) در ارتباط با ايشان دو وظيفه را عهده دار بود. يکی حفظ فرزندش از گزند خلفای عباسی و ديگر اثبات وجود ايشان واعلام امامتش به عنوان امام دوازدهم. پس از شهادت امام حسن عسکری (ع) در سال 260 امامت حضرت مهدی (عج) آغاز شد. مر حله اول امامت ايشان که تا سال 329 طول کشيدغيبت صغری ناميده می شود. امام در اين دوره زندگی مخفی داشت اما از طريق يکی از ياران صميمی و مورد اعتماد خود به نام عثمان بن سعيدعمروی با شيعيان ارتباط داشت و آنان را رهبری می کرد.پس از در گذشت اين شخص به ترتيب سه نفر ديگر به نامهای محمد بن عثمان بن سعيد و حسين بن روح نوبختی و علی بن محمد سمری اين مسوليت را بر عهده داشتند. اين چهار شخصيت بزرگوار به نواب اربعه معروفند. شش روز مانده به در گذشت آخرين نايب امام عصر (عج) برای ايشان نامه ای نوشت و فرمود پس از خود جانشينی تعيين نکندکه مرحله ی دوم امامت در شکل غيبت کبری آغاز شده است.

هزار پنجره کبوتر

آمدنت را خواهند سرود.

بر بامهايی از جنس هميشه

و پنجره ها دوباره

اسارت چشمهايم را پرواز خواهند داد.

گياه انتظارم را که

در دستانت می کارم

حقيقتی به نام ديدار می رويد

ومن با چشمهای هزار کبوتر

انبوه جنگل دستهايت را می ستايم.