آمادگی فکری و فرهنگی

يعنی سطح افکار مردم جهان آنچنان بالا رود که بدانند مثلا" مساله "نژاد" يا "مناطق مختلف جغرافيايی" مساله قابل توجهی در زندگی بشر نيست . تفاوت رنگها و زبانها و سرزمينها نمی توانند نوع بشر را از هم جدا سازد. تعصبهای قبيله ای و گروهی بايد برای هميشه بميرد فکر مسخره آميز "نژاد برتر" را بايد به دور افکند.مرزهای ساختگی با سيمهای خاردار و ديوارها نمی تواند انسانهارا از هم دور سازد.

بلکه همان همانگونه که نور آفتاب و نسيم های روحبخش و ابرهای باران زا و ساير مواهب و نيروهای جهان طبيعت به اين مرزها ابدا" توجهی ندارند و همه ی روی کره ی زمين را دور می زنند ودنيا را عملا" يک کشور می دانند ما انسانها نيز به همين مرحله از رشد فکری برسيم.و اگر خوب دقت کنيم می بينيم اين طرز تفکر در ميان آگاهان و روشنفکرهای جهان در حال تکوين و تکامل است و روز به روز بر تعداد کسانی که به مساله "جهان وطنی" می انديشند افزوده می شوند.

حتی مساله زبان واحد جهانی از صورت حرف بيرون آمده و زبان "اسپرانتو"به عنوان زبانی که همه جهانيان را در آينده به هم پيوند دهد ابداع شده و کتابهای مختلفی به اين زبان نشر يافته است.

آمادگی های اجتماعی

مردم جهان بايد از ظلم و ستم و نظامات موجود خسته شوند و تلخی اين زندگی مادی و يک بعدی را احساس کنند و حتی از اين که ادامه ی اين راه يک بعدی ممکن است در آينده مشکلات کنونی را حل کند مايوس گردند.

مردم جهان بايد بفهمند آنچه در قرن 18و19 ميلادی درباره ی آينده درخشان تمدن بشری در پرتو پيشرفتهای ماشينی به آنها نويد داده می شد در واقع در باغ سبزی بيش نبودو يا همچون سرابی در يک بيابان سوزان در برابر ديدگان مسافران تشنه کام.

نه تنها صلح و رفاه و امنيت مردم جهان تا مين نشد بلکه دامنه ی مناقشات و  نا امنيهای مادی و معنوی گسترش يافت.

نه تنها وضع قوانين به ظاهر جالب ظلم و تبعيض و استعمار و شکافهای عظيم طبقاتی را از جهان بر نچيد بلکه مفاسد پيشين در مقياسهای عظيمتر و اشکال خطر ناکتر بروز کرد.

 پی بردن به عمق وضع خطرناک کنونی نخست حالت تفکر سپس ترديد و سر انجام ياس از وضع موجود جهان و آمادگی برای يک انقلاب همه جانبه بر اساس ارزشهای جديد به وجود می آورد.

اين چيزی است که تا حاصل نگردد رسيدن به چنان مرحله ای ممکن نيست درست همانند دمل چرکينی که تا نضج نگرددلحظه ی نشتر زدن آن فرا نخواهد رسيد.

آمادگی های تکنولوژی و ارتباطی

بر خلاف آنچه بعضی می پندارند که رسيدن به مرحله تکامل اجتماعی و رسيدن به جهانی آکنده از صلح و عدالت حتما" همراه با نابودی تکنولوژی جديد امکان پذير است وجود اين صنايع پيشرفته نه تنها مزاحم يک حکومت عادلانه ی جهانی نخواهد بودبلکه شايد بدون آن وصول به چنين هدفی محال است. عدالت در سطح جهانی نياز به آن دارد که در آنِ واحد از همه جا آگاه و بر همه جا تسلط کامل داشته باشد تا مردم آماده اصلاح را تربيت و رهبری کند. آگاه سازد زنده و بيدار نگه دارد و چنانچه افرادی نا صالح بخواهند سر بر آورند آنها را بر سر جای خود بنشاند .

اصولا" دنيايی که می خواهد به چنين مرحله ای برسد بايد آنچنان وسايل آموزش و

تربيت در آن وسيع و گسترده و همگانی باشد که قسمت عمده ی برنامه های

اصلاحی را با "خود آگاهی"و "خود ياری"مردم پياده کند و زنده کردن روح "خود آگاهی"و "خود ياری" عمومی و در سطح جهان نيازمند به نيرومندترين مراکز فرهنگی و وسايل ارتباط جمعی و جامعترين کتب و مطبوعات و مانند آن است که هيچ کدام از اينها بدون عاليترين و پيشرفته ترين وسايل صنعتی ممکن نيست.